4 ნაბიჯი, რომელიც გონების დასვენებაში მოგეხმარებათ - რა არის ზეიგარნიკის ეფექტი და როგორ ვებრძოლოთ მას?

ხშირად, როდესაც დღის ბოლოს საოცარ გადაღლილობას ვგრძნობთ, ვფიქრობთ, რომ ეს იმ დიდი შრომის შედეგია, რომელიც უკვე გავწიეთ. თუმცა, ფსიქოლოგები სულ სხვა რეალობაზე საუბრობენ. ჩვენი გონება გაცილებით მეტ ენერგიას ხარჯავს არა იმაზე, რაც უკვე გავაკეთეთ, არამედ იმაზე, რაც დავიწყეთ და ვეღარ დავასრულეთ.

გადადებული სატელეფონო ზარი, ნახევრად დაწერილი წერილი, მიუღებელი გადაწყვეტილებები თუ თვეობით გაწელილი რემონტი... თითოეული მათგანი ჩვენს ტვინში გახსნილ „ფანჯარასავით“ რჩება, რომელიც მუდმივად და უჩუმრად მოიხმარს ჩვენს მენტალურ რესურსს.

ამ ფენომენს მეცნიერებაში ზეიგარნიკის ეფექტს უწოდებენ. აღმოჩნდა, რომ ადამიანის ტვინი დაუსრულებელ საქმეს არ აღიქვამს როგორც წარსულს. ის მას ისევ აქტიურ რეჟიმში ინახავს და აკონტროლებს. ზოგჯერ დაღლილები ვართ არა იმიტომ, რომ ძალიან ბევრი გავაკეთეთ, არამედ იმიტომ, რომ ძალიან ბევრი საქმე გვაქვს "ღია" და ჩვენი გონება ჰგავს კომპიუტერს, რომელშიც ერთდროულად ასი ფანჯარაა გახსნილი.

თუ ეს მდგომარეობა თქვენთვისაც ნაცნობია და გსურთ მენტალურ გადაწვას თავი დააღწიოთ, უნდა იცოდეთ ერთი მარტივი ფსიქოლოგიური პრაქტიკის შესახებ, რომელსაც „გონების დაცლა“ ჰქვია.

ეს პროდუქტიულობის ექსპერტის დევიდ ალენისა და ფსიქოლოგი როი ბაუმეისტერის მიერ აღიარებულ 4-ნაბიჯიან ტექნიკაა.ტექნიკის
მიზანია ტვინს „მოატყუოს“, რომ საქმე კონტროლს ექვემდებარება, რათა ტვინმა გახსნილი ფანჯრების დახურვა და ენერგიის დაზოგვა შეძლოს.

ნაბიჯი 1
„მენტალური ინვენტარიზაცია“

აიღეთ სუფთა ფურცელი და კალამი. ჩამოწერეთ აბსოლუტურად ყველა „ღია ფანჯარა“, რაც თავში გიტრიალებთ.

აქ უნდა მოხვდეს ყველაფერი: დიდი სამუშაო პროექტებიდან დაწყებული, ისეთი წვრილმანებით დამთავრებული, როგორიცაა ნათურის გამოცვლა ან მეგობრისთვის წერილის მიწერა. როგორც კი საქმე გონებიდან ფურცელზე გადადის, ტვინი ქვეცნობიერად თავისუფლდება მისი მუდმივი ხსოვნის ვალდებულებისგან. მისთვის ფურცელი ნიშნავს, რომ ინფორმაცია უსაფრთხო ადგილასაა და აღარ დაიკარგება.

ნაბიჯი 2

" ორწუთიანი წესი"

ყურადღებით გადახედეთ თქვენს სიას. ნებისმიერი საქმე, რომლის შესრულებასაც ორ წუთზე ნაკლები სჭირდება (მაგალითად, მოკლე ელ-ფოსტაზე პასუხი, კომუნალურების გადახდა ან ყვავილების მორწყვა), გააკეთეთ ახლავე, დაუყოვნებლივ.

ამით მომენტალურად „ხურავთ“ რამდენიმე ფანჯარას, რაც ტვინს კმაყოფილების ჰორმონის, დოფამინის პირველ აფეთქებას მისცემს და მოტივაციას აგიმაღლებთ.

ნაბიჯი 3
„შემდეგი კონკრეტული ნაბიჯი“

ყველაზე მთავარი შეცდომა, რის გამოც საქმეებს თვეობით ვაჭიანურებთ, არის ის, რომ სიებში ვწერთ ბუნდოვან მიზნებს (მაგალითად: „მანქანის შეკეთება“ ან „სტატიის წერა“). ტვინს ეზარება ამ ბუნდოვანების დამუშავება და საქმეს ღიად ტოვებს. შეცვალეთ ფორმულირება კონკრეტული ფიზიკური ქმედებით. ნაცვლად „მანქანის შეკეთებისა“, დაწერეთ: „ორშაბათს, 12 საათზე, დავურეკო მანქანის ხელოსანს".

როგორც კი ტვინი ხედავს ზუსტ დროს, ადგილს და მარტივ ქმედებას, ის მშვიდდება.

ნაბიჯი 4

"დღეში მხოლოდ ერთი ფანჯარა"

ნუ ეცდებით ყველაფრის ერთდროულად მოგვარებას, ეს ისევ ქაოსამდე მიგიყვანთ. აირჩიეთ თქვენი სიიდან მხოლოდ ერთი შედარებით რთული ან კომპლექსური საქმე, დაუთმეთ მას კონკრეტული დრო და მიიყვანეთ ბოლომდე.

დღეში მხოლოდ ერთი სრულად დახურული „დიდი ფანჯარა“ საკმარისია, რომ კვირის ბოლოს საოცარი სიმსუბუქე იგრძნოთ.

ჩვენს სამუშაო მეხსიერებას შეზღუდული მოცულობა აქვს. ეს პრაქტიკა მუშაობს როგორც დავალებების ეფექტური მენეჯერი, რომელიც ინფორმაციას „ოპერატიული მეხსიერებიდან“ გადაიტანს ფურცელზე. შედეგად, ქრება ქაოსის შეგრძნება, გონება ისვენებს და ენერგიის მოზღვავებას ვგრძნობთ.