დუმილის, ასკეტიზმისა და მსოფლიოში საუკეთესო ლუდის საიდუმლო - ვინ არიან ტრაპისტები?

წარმოიდგინეთ ადამიანთა საზოგადოება, სადაც წევრები თითქმის არ ლაპარაკობენ, დილის 3:30 საათზე იღვიძებენ, უარს ამბობენ ყოველგვარ ფუფუნებაზე, მაგრამ ამავდროულად ფლობენ გლობალურ ბრენდებს, რომელთა პროდუქციასაც მსოფლიოს საუკეთესო რესტორნებში ეძებენ.

ესენი ტრაპისტები არიან - კათოლიკური ეკლესიის ყველაზე მკაცრი სამონასტრო ორდენის წევრები.

როგორ შეათავსეს ბერებმა აბსოლუტური დუმილი და მსოფლიო აღიარება?

საიდან გაჩნდნენ ტრაპისტები? (ისტორიული ფესვები)

ტრაპისტების ორდენი (Ordo Cisterciensis Reformatus Strictioris Observantiae) XVII საუკუნის საფრანგეთში დაიბადა.

1664 წელს, საფრანგეთში მდებარე ლა ტრაპის (La Trappe) სააბატოს აბატმა, არმან ჟან ლე ბუთილიე დე რანსემ (Armand Jean le Bouthillier de Rancé) ჩათვალა, რომ არსებულმა ცისტერციანელთა ორდენმა გადაუხვია პირველსაწყის, წმინდა ბენედიქტეს VI საუკუნის მკაცრ წესდებას (Regula Benedicti). რანსემ გაატარა რადიკალური რეფორმა და დააარსა ახალი, გაცილებით მკაცრი მიმართულება, რომელსაც ადგილმდებარეობის მიხედვით „ტრაპისტები“ ეწოდა.

წესდების ფუნდამენტური პრინციპია „Ora et labora“ („ილოცე და იშრომე“). ტრაპისტების ფილოსოფიით, მონასტერი სრულიად დამოუკიდებელი უნდა იყოს გარესამყაროსგან და საკუთარ თავს თავადვე ინახავდეს.

დუმილის ენა და 3:30 საათზე დაწყებული დღე

ტრაპისტების ყოველდღიურობა საათობრივად არის რეგლამენტირებული. მათი დღე იწყება მაშინ, როდესაც სამყაროს სძინავს - ღამის 3:30 ან 4:00 საათზე, პირველი საერთო ლოცვით (Matins).

გავრცელებული მითისგან განსხვავებით, ტრაპისტებს აბსოლუტური დუმილის „ოფიციალური აღთქმა“ არ დაუდიათ, თუმცა მათი წესდება მოითხოვს სრულ სიჩუმეს, რათა გონება მუდმივად ღმერთზე იყოს კონცენტრირებული.

რაკი ლაპარაკი მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაშია დაშვებული, საუკუნეების მანძილზე ტრაპისტთა მონასტრებში ჩამოყალიბდა უნიკალური ჟესტების ენა. ბერები ხელის სპეციალური მოძრაობებით ეკონტაქტებიან ერთმანეთს ყოველდღიური შრომისას, რათა სიჩუმის ჰარმონია არ დაარღვიონ.

„Trappist“ - მსოფლიოში ყველაზე დაცული ლუდის ბრენდი

როგორ იქცნენ ასკეტი ბერები ლუდის ინდუსტრიის გიგანტებად?

XIX საუკუნეში, რევოლუციებისა და ომების შემდეგ, მონასტრებს თავის სარჩენად და საქველმოქმედო საქმიანობისთვის შემოსავალი დასჭირდათ. ბელგიასა და ნიდერლანდებში მდებარე სააბატოებმა იწყეს ტრადიციული, მაღალალკოჰოლიანი და უმაღლესი ხარისხის ელის (Ale) ხარშვა.

დღეს სიტყვა „Trappist“ არის მკაცრად დაცული სავაჭრო ნიშანი (Authentic Trappist Product). საერთაშორისო ტრაპისტული ასოციაციის (ITA) წესებით, ლუდს ეს სტატუსი ენიჭება მხოლოდ 3 მკაცრი კრიტერიუმის დაკმაყოფილებისას:

1. ლუდი უნდა იხარშებოდეს უშუალოდ ტრაპისტული მონასტრის ტერიტორიაზე ან მის უშუალო სიახლოვეს.
2. ლუდის ხარშვის პროცესს უნდა მართავდნენ ან მეთვალყურეობდნენ თავად ბერები.
3. წარმოებიდან მიღებული მოგება არ არის კომერციული. შემოსავალი ხმარდება მხოლოდ ბერების ცხოვრებას, მონასტრის მოვლას, ხოლო დარჩენილი უდიდესი ნაწილი სრულად მიემართება ქველმოქმედებაზე.

მსოფლიოში ათასობით ლუდის ბრენდია, თუმცა ნამდვილი „ტრაპისტული ლუდის“ ოფიციალური სტატუსი დღეს მსოფლიოში 10-მდე მონასტერს აქვს (მათ შორის ყველაზე ცნობილებია ბელგიური Westvleteren, Chimay, Westmalle, Rochefort, Orval და ნიდერლანდური La Trappe).

Westvleteren XII - სკანდალურად იშვიათი შედევრი

ტრაპისტული ლუდის ფენომენის მწვერვალია ბელგიაში, წმინდა სიქსტუსის სააბატოში (St. Sixtus) გამოშვებული ლუდი - Westvleteren XII.

საერთაშორისო ექსპერტებისა და პლატფორმების (მაგალითად, RateBeer) მიერ ეს ლუდი წლების განმავლობაში აღიარებული იყო „მსოფლიოში საუკეთესო ლუდად“.

რატომ არის ის ასეთი იშვიათი? ბერები უარს ამბობენ წარმოების გაზრდაზე. ისინი ყიდიან ზუსტად იმ რაოდენობის ლუდს, რაც მონასტრის არსებობისთვისაა საჭირო.

ყიდვის წესი: ამ ლუდის ყიდვა მაღაზიებსა თუ სუპერმარკეტებში შეუძლებელია. მსურველმა წინასწარ უნდა დარეგისტრირდეს მონასტრის სპეციალურ საიტზე, მიუთითოს მანქანის სანომრე ნიშანი და პირადად მივიდეს მონასტერში კუთვნილი ყუთის წასაღებად. ბერები კრძალავენ მისი კომერციული მიზნით გადაყიდვას.