კუნძული, სადაც სტუმრებს ისრების წვიმით ხვდებიან

დედამიწაზე არსებობს წერტილი, სადაც 21-ე საუკუნის უახლესი ტექნოლოგიები, სატელიტური რუკები და კაცობრიობის პროგრესი უძლურია.

წარმოიდგინეთ ადგილი, სადაც ფეხის დადგმა ავტომატურად სასიკვდილო განაჩენს ნიშნავს, ხოლო მკვლელებს კანონი ვერასდროს დასჯის. ბენგალის ყურეში, ანდამანის არქიპელაგის შუაგულში, მდებარეობს ჩრდილოეთ სენტინელის კუნძული - მანჰეტენის ზომის ტყიანი ხმელეთი, რომელიც ცივილიზაციის ბოლო, ყველაზე მედგარ და აგრესიულ სიმაგრეს წარმოადგენს.

აქ ცხოვრობს სენტინელელთა ტომი - ადამიანები, რომლებმაც გლობალურ ცივილიზაციას სამკვდრო-სასიცოცხლო ომი გამოუცხადეს და 60 000 წელზე მეტია, სრულ იზოლაციაში ცხოვრობენ.

ქვის ხანა სმარტფონების ეპოქაში - ვინ არიან სენტინელელები?

სენტინელელების შესახებ მეცნიერებმა თითქმის არაფერი იციან. მათი ზუსტი რაოდენობა დღემდე გამოცანაა - სხვადასხვა შეფასებით, კუნძულზე 50-დან 150-მდე ადამიანი ცხოვრობს. მათ არ აქვთ კავშირი გარე სამყაროსთან, არ იციან ცეცხლის მოპოვების ხელოვნება (ელოდებიან მეხის დაცემას, რათა ნაკვერცხალი შეინახონ) და მათი ენა აბსოლუტურად იზოლირებულია - მეზობელი კუნძულების ტომებსაც კი არ ესმით მათი სიტყვები.

მათი ყოველდღიურობა პირველყოფილ-თემური წყობილებაა: ნადირობენ მშვილდ-ისრებით, თევზაობენ პრიმიტიული ნავებით და იკვებებიან ველური ხილითა და კვერცხებით. ერთადერთი „პროგრესი“, რაც მათთან შეიმჩნევა, საზღვაო ნაგვისა და გემების ნამსხვრევებისგან გამორიყული ლითონია, რომელსაც ისრების წვერების დასამზადებლად ცივი ჭედვით იყენებენ.

ნებისმიერ სტუმარს - იქნება ეს ტურისტი, მეთევზე, მეცნიერი თუ სამაშველო ვერტმფრენი - ისინი მომაკვდინებელი ისრების წვიმით ხვდებიან.

კატასტროფული მისია - ჯონ ალენ ჩაუს ტრაგედია (2018 წელი)

კუნძულის ირგვლივ არსებული მისტიკა მრავალი ავანტიურისტისთვის იდეალურ სატყუარად იქცა. ყველაზე რეზონანსული და ტრაგიკული შემთხვევა 2018 წლის ნოემბერში მოხდა. 26 წლის ამერიკელი ევანგელისტი მისიონერი, ჯონ ალენ ჩაუ, დარწმუნებული იყო, რომ მისი მოვალეობა სენტინელელებისთვის ქრისტიანობის ქადაგება გახლდათ.

ჩაუმ კარგად იცოდა რისკები. მან ადგილობრივ ინდოელ მეთევზეებს 25 000 რუპია გადაუხადა, რათა ისინი ფარულად, კანონის გვერდის ავლით მიეყვანათ კუნძულის ნაპირებთან. ჩაუმ ნავით მიატურა სანაპიროს, ხელში ბიბლია ეჭირა და ტომის წევრებს გასძახა: „მე მქვია ჯონი, მე თქვენ მიყვარხართ და იესოს უყვარხართ!“ პასუხად, ერთ-ერთმა სენტინელელმა ბავშვმა ისარი პირდაპირ მის ბიბლიას ესროლა.

მიუხედავად პირველი გაფრთხილებისა, მისიონერი კუნძულზე მეორედ დაბრუნდა. 2018 წლის 17 ნოემბერს მეთევზეებმა შორიდან დაინახეს, როგორ მიათრევდნენ ტომის წევრები ჯონის უსიცოცხლო სხეულს სანაპიროზე დასაკრძალავად. მისი ცხედარი დღემდე იქ, კუნძულის ქვიშაშია დაფლული, რადგან ინდოეთის ხელისუფლებამ ტომთან შეიარაღებული კონფლიქტის თავიდან ასაცილებლად მისი გამოტანის მცდელობები სრულად დაბლოკა.

რატომ იცავს კანონი მკვლელებს?

ჯონ ჩაუს სიკვდილის შემდეგ მსოფლიომ დასვა კითხვა: რატომ არავინ სჯის მკვლელებს? პასუხი მარტივი და დაუნდობელია - სენტინელელები დანაშაულს არ ჩადიან, ისინი საკუთარ სუვერენულ ტერიტორიას იცავენ.

ინდოეთის მთავრობამ ჯერ კიდევ 1956 წელს მიიღო მკაცრი კანონი, რომელიც კუნძულთან 5 კილომეტრზე მეტით მიახლოებას კრძალავს. ამ აკრძალვას ორი უმთავრესი მიზეზი აქვს:

1. ბიოლოგიური იარაღი: სენტინელელებს ათასწლეულების განმავლობაში არ ჰქონიათ კონტაქტი გარე სამყაროსთან. მათ ორგანიზმს არ გააჩნია იმუნიტეტი ისეთი ელემენტარული ვირუსების მიმართაც კი, როგორიცაა გრიპი, წითელა ან ჩვეულებრივი გაციება. უბრალო ტურისტის დაცემინებამაც კი შეიძლება მთელი ტომის სრული გადაშენება (გენოციდი) გამოიწვიოს.
   
2. ისტორიული ტრავმა: მე-19 საუკუნეში ბრიტანელმა ოფიცერმა მორის ვიდალ პორტმანმა რამდენიმე სენტინელელი გაიტაცა. ტყვეობაში უფროსები ინფექციით მალევე დაიხოცნენ, ხოლო ბავშვები უკან დააბრუნეს. ამ ტრავმამ ტომის ცნობიერებაში სამუდამოდ ჩაბეჭდა ფორმულა: „თეთრი ადამიანი სიკვდილისა და დაავადების მომტანია“.

დღეს ინდოეთის საზღვაო ძალები რეგულარულად აკონტროლებენ კუნძულის აკვატორიას, რათა ბრაკონიერებმა თუ ექსტრემალებმა ცივილიზაციის ამ ბოლო ეკოსისტემას ზიანი არ მიაყენონ.

ჩრდილოეთ სენტინელი რჩება პლანეტის ყველაზე იზოლირებულ წერტილად, რომელიც კაცობრიობას შეახსენებს, რომ პროგრესი ყველასთვის სასურველი როდია.