ტყე, სადაც 900-ზე მეტი სასულიერო პირი სიკვდილით დასაჯეს

ეს ისტორია, რომელიც თავისი მასშტაბით, ჩვენი მოწამეების ისტორიებს მოგაგონებთ, მოსკოვში, ბუტოვოს ოლქში მოხდა. ბუტოვოს ტყე მაღალზე, 228 მეტრზეა ზღვის დონიდან.

1937 წლის ზამთარი იყო, როდესაც მღვდლების ჯგუფი, მათ შორის ხანდაზმული ეპისკოპოსი, „შავი ყორნით“ (კომუნისტების დახურული სატვირთო მანქანებით) სიკვდილით დასჯის ადგილას გადაიყვანეს. მიწა გაყინული იყო, ქვასავით მაგარი და ორმოები, ბულდოზერებით, დღეების განმავლობაში იყო გათხრილი.

სახედაფარულმა მცველებმა უბრძანეს მათ გასვლა. პროცესი ფორმალური, ცივი და სწრაფი იყო. თუმცა, მოხდა ის, რასაც ჯალათები არ ელოდნენ.

როდესაც ისინი თხრილის კიდესთან რიგში იდგნენ, ეპისკოპოსმა კანკალით, მაგრამ მკაფიო ხმით, დაიწყო „ქრისტე აღსდგა“.

სხვა მღვდლები, ტირილის ან წყალობის თხოვნის ნაცვლად, მას შეუერთდნენ. მათი გალობა ტყეში ექოსავით ისმოდა და სიკვდილის აბსოლუტურ სიჩუმეს არღვევდა.

ოფიცერმა შესძახა, რომ გაჩერებულიყვნენ, ეპისკოპოსისკენ თითი გაიშვირა. მან თვალებში შეხედა ისეთი სიმშვიდით, რომელიც საშინლად მოეჩვენა. „გპატიობთ, შვილებო“, - ჩურჩულით თქვა მან, - „რადგან არ იცით, რას აკეთებთ“.

გასროლები ერთმანეთის მიყოლებით ისმოდა. ყოველ ჯერზე, როდესაც მღვდელი სიცარიელეში ვარდებოდა, შემდეგი აგრძელებდა ჰიმნს იქიდან, სადაც წინა შეწყდა.

როდესაც ბოლო მღვდელი დგებოდა, ჯალათები გაშეშდნენ. ისინი არა სიკვდილის შიშმა შეძრა, არამედ მსხვერპლთა მხრიდან შიშის არქონამ. ბოლო მღვდელმა ჯვარი გადაიწერა, აკურთხა თავისი ჯალათები და ორმოში ჩავარდა, სანამ ბოლო ტყვია გასროლილი იქნებოდა.
ამბობენ, რომ წლების განმავლობაში მიმდებარე ტერიტორიების მაცხოვრებლები ბუტოვოს ტყესთან მიახლოებას ერიდებოდნენ.

ამბობდნენ, რომ ღამით, როდესაც ჩრდილოეთიდან ქარი უბერავდა, კვლავ ისმოდა მიწიდან ამომავალი ზეციური გალობა. დღეს ამ ადგილას დიდებული ეკლესია დგას. მის საძირკველში ათასობით ნივთია ნაპოვნი გათხრების დროს: პატარა ჯვრები, კრიალოსანი, მძივები და სამოსის ნარჩენები, რწმენის მოწმეები, რომელიც ტყვიებით არ და ვერ დაამარცხეს.

ისტორიას ფეისბუქზე ნანა ქომეთიანი აქვეყნებს