"ვინც მიყვარდა, ყველა ლამაზი იყო, მაგრამ ცოლად მხოლოდ ლიკა მოვიყვანე" - ჟურნალისტი ლევან შანიძე გარდაიცვალა

ჟურნალისტი და ტელეოპერატორი - ლევან შანიძე გარდაიცვალა. მას მეგობრები "სიენენას" ეძახდნენ, რადგან აფხაზეთის ომში "სიენენის" კორესპონდენტი იყო. ომში ნამყოფ ადამიანებს, ეს უბედურება არასდროს ტოვებს. ამიტომ იყო, რომ ლევან შანიძე, თავის თავს, ძველ დროში ჩარჩენილს ეძახდა და სულზე დამღად დასმული ომის ქარტეხილი, მუდმივად ახსენებდა თავს.

ჟურნალისტის გარდაცვალების შესახებ, სოციალურ ქსელში, გიორგი ფოფხაძე წერს.

"მარ­თლა აღარ ვიცი, რა ვთქვა, ახლა მი­თხრეს, რომ ლე­ვა­ნი გარ­და­იც­ვა­ლა... ჩვე­ნი ძმა, ჩვე­ნი სი­ე­ნე­ნა.

ბავ­შვო­ბის, ყრმო­ბის, დღე­ვან­დე­ლო­ბის მე­გო­ბა­რი და ძმო­ბი­ლი. ჟურ­ნა­ლის­ტი, ხე­ლო­ვა­ნი, ტელე და კი­ნო­ო­პე­რა­ტო­რი, თა­ნა­მედ­რო­ვე ქარ­თუ­ლი ის­ტო­რი­ის ერთ ერთი მე­მა­ტი­ა­ნე. აღარ ვიცი, რა დავ­წე­რო. რო­გორ და რა­ნა­ი­რად. და­გიმ­კვიდ­როს, ლე­ვან, ძმაო, სა­სუ­ფე­ვე­ლი.

შენ უკვე და­აკ­ლდი თბი­ლისს. ქა­ლაქს, რო­მე­ლიც ძა­ლი­ან გიყ­ვარ­და... ყვე­ლა მო­გო­ნე­ბამ გა­ირ­ბი­ნა თვალ­წინ. მთელ­მა ჩვენ­მა მე­გობ­რო­ბამ. ნახ­ვამ­დის ლე­ვან, იქ... ზე­ცი­ურ სა­ქარ­თვე­ლო­ში".

ლევანი ბოლო პერიოდში ტელეკომპანია "ობიექტივში" მუშაობდა. რვა წლის მანძილზე იყო ლიკა ქავჟარაძის მეორე ქმარი.

გთავაზობთ ლევანის ძველი ინტერვიუს ამონარიდს, რომელიც მან "რეიტინგს" მისცა.

ლევან შანიძე: 38 წლის ვი­ყა­ვი, როცა მე და ლიკა შე­ვუღლდით. ეს 2002 წელს მოხ­და. 38 წლის სრულ­ფა­სო­ვა­ნი მა­მა­კა­ცი, მა­ნამ­დე შეყ­ვა­რე­ბუ­ლი ბევ­რჯერ ვყო­ფილ­ვარ. როცა ამ გრძნო­ბას არ გან­ვიც­დი, ცუ­დად ვარ. ვინც მიყ­ვარ­და, დღემ­დე ყვე­ლა მიყ­ვარს. ჩემ­თვის სიყ­ვა­რულს წარ­სუ­ლი დრო არ აქვს.

ვინც მიყ­ვარ­და, ყვე­ლა ლა­მა­ზი ქალ­ბა­ტო­ნი იყო, მაგ­რამ ცო­ლად არც ერთი არ მო­მიყ­ვა­ნია, მარ­ტო ლიკა მო­ვიყ­ვა­ნე.

ლი­კას ჰქონ­და ოჯა­ხი და რა­საკ­ვირ­ვე­ლია, მისი ოჯა­ხის დან­გრე­ვა­ზე არას­დროს ვი­ფიქ­რებ­დი.

ჩვენ ერ­თმა­ნეთს თით­ქმის ბავ­შვო­ბი­დან ვიც­ნობ­დით. ჩემ­მა მე­გო­ბარ­მა ლი­კას ჯგუ­ფე­ლი შე­ირ­თო ცო­ლად. მე მეჯ­ვა­რე გახ­ლდით. ლიკა გო­გოს მეჯ­ვა­რე უნდა ყო­ფი­ლი­ყო, მაგ­რამ მოხ­და ისე, რომ ჯან­მრთე­ლო­ბის პრობ­ლე­მე­ბი შე­ექ­მნა და ჯვრის­წე­რა­ზე ვერ მო­ვი­და. გა­მი­ხარ­და, რომ ლი­კას მი­რო­ნით არ და­ვუ­ნა­თე­სავ­დი. რა თქმა უნდა, ჩვენს ერ­თობ­ლივ ცხოვ­რე­ბა­ზე მა­შინ არც მი­ფიქ­რია.

იმას, რა­საც სხვე­ბი არ უფრთხილ­დე­ბი­ან, ლიკა ფა­ქი­ზად მო­ე­პყრო. მან თქვა, ხუთი წელი მა­ინც ხომ ვიქ­ნე­ბით ბედ­ნი­ე­რე­ბიო და მეც დავ­ფიქ­რდი და­ო­ჯა­ხე­ბა­ზე. მეც­ნი­ე­რე­ბი ამ­ბო­ბენ, რომ სიყ­ვა­რუ­ლი მაქ­სი­მუმ ხუთ წელს გრძელ­დე­ბა. მე და ლიკა თით­ქმის რვა წელი ვი­ყა­ვით ერ­თად. და­შო­რე­ბის ინი­ცი­ა­ტო­რი მე არ ვყო­ფილ­ვარ. რო­გორც ლი­კამ გა­და­წყვი­ტა, ყვე­ლა­ფე­რი ისე მოხ­და. ქალ­ბა­ტო­ნებ­თან ხომ არ უნდა ვი­ჭი­და­ოთ?!

ჩვენ ისეთივე, მეგობრები ვართ, როგორც ადრე. რა უნდა შეიცვალოს, ან რატომ?..